ومرد وزن يا يكى از آنان بدانند كه عده زن تمام نشده ، وبدانند عقد كردن زن در عده حرام است ; آن زن بر أو حرام ابدى مىشود هر چند نزديكى نكرده باشند . ( مسأله 2330 ) : اگر زنى را كه در عده ديگرى است براي خود عقد كند ، ونمىدانسته كه آن زن در عده است يا نمىدانسته كه عقد زن در عده حرام است ، وبا أو نزديكى نمايد ; آن زن بر أو حرام ابدى مىشود . ( مسأله 2331 ) : اگر شخص بداند زنى شوهر دارد وازدواج با أو حرام است وبا أو ازدواج كند ، بايد از أو جدا شود ، ودر آينده هم نبايد أو را براي خود عقد كند ، وهم چنين است اگر نداند كه آن زن شوهر دارد ولى پس از ازدواج با أو نزديكى كرده باشد . ( مسأله 2332 ) : زن شوهردارى كه زنا كرده بر مرد زنا كننده - بنابر احتياط لازم - حرام ابدى مىشود ، ولى بر شوهر خود حرام نمىشود ، وچنانچه توبه نكند وبر عمل خود باقي باشد ، بهتر است كه شوهر أو را طلاق دهد ولى بايد مهرش را بدهد . ( مسأله 2333 ) : زن طلاق داده شده وزنى كه متعه بوده وشوهرش مدت أو را بخشيده يا مدتش تمام شده ، چنانچه پس از مدتي شوهر كند سپس شك كند كه هنگام عقد شوهر دوم عده شوهر أول تمام بوده يا نه ، به شك اعتنا نكند . ( مسأله 2334 ) : مادر وخواهر ودختر شخصي كه لواط داده بر لواط كننده - چه بالغ بوده چه غير بالغ - حرام است ، ولى اگر گمان كند كه دخول شده ، يا شك كند كه دخول شده يا نه ، بر أو حرام نمىشوند . ( مسأله 2335 ) : اگر با مادر يا خواهر يا دختر شخصي ازدواج نمايد ، وپس از ازدواج ودخول به همسر با آن شخص لواط كند ، آنها بر أو حرام نمىشوند ، مگر آن كه پس از عقد وپيش از دخول لواط كند ، يا آن ازدواج به طلاق يا مانند آن به هم بخورد ، ولواط كننده بخواهد دوباره با آنها ازدواج كند كه احتياط لازم است كه با آنها ازدواج نكند .